Tag Archives: burda dergisi

Viktoryen Kollu Elbise

Standard

Bu kalıbı daha önce de denemiş ve çok sevmiştim, Burda Dergisi 2013 Ağustos 133 numaralı model. Roba detaylı elbiseleri hep çok sevmişimdir zaten.

Kullandığım kumaşlardan biri keten biri fisto. Keten olan nereden baksan altı yıldır dolap bekliyor öyle çok beğendim ve sevdim ki kumaşı kıyıp da kesemedim. Öyle bir şey dikmeliydim ki kumaşı sevdiğim kadar sevmeliydim diktiğim şeyi de.

Sonuçta daha önce de dedim kumaşlar ne olmak istediklerini fısıldar bana, ben de onlar fısıldayıncaya kadar beklerim.

Fisto kumaşım çok azdı ve mendil kadar bir parça kalıncaya dek kullandım onu, hatta fistonun başlamadığı düz kısmından biçtim kolun üst kısmını.

Roba kısmını etekte kullandığım keten kumaşla astarladım, sadece ben görecek olsam da içi de dışı kadar güzel olsun istedim elbisemin.

Kolları için kalıbın üst kısmını kullandıktan sonra daha geniş bir parça ile balon kol yaptım ve blok oluşturmak için etek kısmında kullandığım ketenden biye ile çevirdim. Dikiş belli olmasın diye elde bastırdım. Diktiğiniz parçalar daha kaliteli görünsün istiyorsanız yaka etek ucu kollar gibi kısımlarda elde bastırma yöntemini kullanmalısınız, çok şey değiştiğini göreceksiniz.

Uğraştığıma değdi sanırım haksız mıyım?

Reklamlar

Once Upon a Time

Standard

Sene 2004 Ankara’da ev arkadaşlarım ile yaşıyorum ve içlerinden biri dikiş dikiyor. Ben ise bir terzinin kızı olarak teyel bile sökmemişim daha. Çok hevesleniyorum iki kumaş alıyorum ve ev arkadaşıma makine nasıl kullanılır bana göstersene diyorum.Bir parça kumaş ile düz dikiş nasıl dikilir gösteriyor. Ardından çok sevdiğim bir elbisemi yatırıyorum gazetenin üzerine ve kalıp çıkarıyorum iki yeni elbisem oluyor. İşte o zamanlar bir gün gezmeye çıktığımızda sokakta dergi satan bir tezgahtan kendime bir dergi alıyorum. İade edilmiş önceki ayların ve yılların dergileri sokakta sahaflarda çok daha uygun fiyata satılıyor. İşte bu elbise o dergiyi alma sebebim. Kalıba vuruluyorum resmen ama dergiden kalıp çıkarmayı bilmiyorum o zamanlar. Ve uzunca bir süre yeniden dikiş dikmek aklıma gelmiyor yıllarca.
Sonrasında kendime makine alıp aktif dikiş diktiğim dönemlerde de bu dergi elime geçiyor modele iç geçiriyor ama yine dikmiyorum. 2003 yılı Kasım ayı 118 numaralı model.

Elbiseyi diktiğim kumaş ise yine nereden baksanız beş yılı aşkın zamandır kumaş dolabımda, çok beğeniyor öpüp okşayıp kaldırıyorum.

Elbise bu arada resmen bir puzzle toplamda 15 parçadan oluşuyor ve en küçük kalıp bile bana bir beden büyük bu da demek oluyor ki kalıp elden geçmeli ve 15 parçanın her biri ölçülere sadık kalarak küçültülmeli bu ise son bir yıldır elbiseyi dikmeye girişmemi engelleyen kısım.

Nihayetinde kendi ölçümü alıp kalıbı kendime göre uyarladıktan sonra kumaşımın iplik yönüne dikkat ederek biçme kısmı ise tam bir cambazlık çünkü kumaş az parça çok.

Nihayetinde 15 parçalı puzzleımı birleştirip elbiseme kavuşuyorum.

Yine yıllar önce el yapımı rahibe işi dantel bir yaka bulmuşum buradaki çocuklar yararına satış yapan bir derneğin ikinci el satış yerinden. Muhtemelen bir İngiliz tarafından bağışlandı yaka çünkü derneğin destekçilerinin çok büyük kısmı İngilizlerden oluşmakta.
Bizim memleketimizde bizim çocukları bizden daha çok düşünen insanlar. Siz ikinci el dükkanları ve pazarları hakkında ne düşünüyorsunuz, yaşadığınız yerde var mı? Ön yargılı davranmayın oralar hakkında, arasanız bulamayacağınız şeyler bulabilirsiniz mesela benim yakam gibi. Brüksel’den astronomik ücretlere alabileceğiniz yakayı ben beş liraya aldım ve parası ihtiyaç sahibi çocuklar için kullanıldı.

Yakayı elbiseye dikmiyorum takılıp çıkarılabilir bir şekilde kullanıyorum ki istediğim zaman elbiseyi sade de giyebileyim. Fotoğraf çekimi dört saatlik bir yolculuk esnasında yol kenarında hoşumuza giden ormanlık bir alanda yapılıyor bu esnada yakayı arkadan bağladığım kurdela biraz gevşemiş siz artık onu da görmezden geliverin nazarlığım olsun.

İşte bunca lakırdıya sebep little black elbisem, Fransız Mürebbiye gibi olmamış mıyım sizce de? Ya da Addams ailesinden Wednesday mi demeliydim? 😊

Pazen Salopet

Standard

Salopet için Burda Dergisi Temmuz 2016– 109 numaralı kalıpla çıktım yola, ama elbette her zaman olduğu gibi kalıba sadık kalmadım.

Eskiden de her aldığım giysiyi terziye götürür bir yerlerini mutlaka değiştirtirdim. Şimdilerde ise kalıpları değiştiriyorum.

Bu kalıpta askılar omuzlardan bağlanacak şekilde dizayn edilmişti ama klasik salopet görüntüsü istiyordum o yüzeden kalıbın sadece alt kısmını kullandım. Üst bedeni ise ben oluşturdum. Gerçi pantolonda yaptığım tadilatlara da bakacak olursan bence siz direk kendinize tam olan sevdiğiniz bir pantolon kalıbı üzerine inşa edin salopetinizi.

Üst bedende her parçayı çift kat biçtim böylece hani askısı düşük giymeyi tercih edersem arka tarafında da kumaşımın yüzü görünecek.  Salopetimin askılarını bedenden bağımsız istedim mesela böylece üzerime daha güzel oturacaktı, hal böyle olunca üst beden 11 parçadan oluştu. Son zamanlar çok parçalı dikiş işleri hoşuma gitmeye başladı.

İlk askıları hazırlayıp çevirdim ki sırta gelen parça ile birlikte askıları dikebileyim.

Ön parçaları birleştirmeden önce diktim ön cebi ki arkasında dikiş izi olmasın.

Cepleri bedene dikerken bitişler süslü olsun biraz istedim mesela.

Görünmeyen bir sürü detay ekledim pantolona sadece benim bileceğim ama beni mutlu edecek.

Kalıbın orijinalinde belin iki yanında düğmelerle kapanan salopetin arka parçası normal pantolon gibi biçilmiş ve ön parça üzerine kapanırken doğru düzgün pay bile bırakılmamıştı bu nedenle kapanışlar hem estetik değildi hem rahatsız kalıp aşamasında buraları da düzelttim. Arka parçanın o kısımlarını biraz daha uzattım mesela ve bu kısımlar orijinalde tek katken ben iki kat yaptım hem ilik evi hem düğmeler kumaşı hırpalamasın diye.

En küçük beden bana biraz geniş geldi o yüzden hem orta dikişten birer cm aldım hem arka pensleri yarımşar santim daha genişlettim tabi bununla beraber kötü durmasın diye biraz da uzattım. Ön kısımda ise iki küçük pile yaptım. Pazen pile için tehlikeli bir kumaş olduğundan pileleri başlangıçtan itibaren bir iki cm dikiş ile kapattım.

Ben sonuçtan memnunum, pazene aklınıza gelmeyecek tasarımlarda şans vermelisiniz bence 😉

 

En Güzel Kırmızı En Güzel Beyaz

Standard

Çocukken tören alanında şiir okumak için sıra beklerken ya da folklor giysileri içinde heyecanlanırdım şimdi her yıl İrem‘in düzenlediği etkinlik heyecanlandırıyor beni.

İtiraf etmeliyim ki pek etkinlik insanı değilim ama söz konusu Cumhuriyeti kutlamak olunca katılmamazlık etmek olmaz.

Şükür ki çok iyi anlatıldı çocukken bana Cumhuriyetin kıymeti, ondandır ki Ekim geldi mi bir heyecan sarıyor beni. Birde arkadaşlarımın kulağını tırmalıyorum bol bol “hiç kırmızı kumaşım yok ki” .

Geçtiğimiz yıllarda diktiğim parçaları hatırlamak isterseniz eğer  ilk yıl kırmızı pazenden bir anvelop etekle katılırken ikinci yıl kırmızı bir elbise dikmiştim kendime. Ardından kırmızı bir pantolonum olsun dedim.

anveloppazen13wpid-kirmizi2.JPGkesan2

Bu yıl iki parça ile katılmak istedim biri kırmızı biri beyaz 🙂

Bir önceki yazıda beyaz bluzumu paylaşmıştım zaten

fisto5 fisto3 fisto4

Kırmızı bluzuma gelince;

kirmizi1 kirmizi2 kirmizi3 kirmizi4 kirmizi5 kirmizi6 kirmizi7 kirmizi8

Bluzun kalıp bilgisi ve dikiş aşamaları için de daha sonra bir yazı hazırlayacağım.

Bayramınız kutlu olsun.

Limon Desenli Yazlık Elbise ve 52 Haftada Baskı 27. Hafta

Standard

Dikilip fotoğraflanamayan bir elbise bir blog yazarı için inanılmaz bir rahatsızlık konusu, biliyorum yaşadım.

Bu elbise aylarca biçilmeyi, haftalarca dikilmeyi ve üzerine bir o kadar da ütülenip giyilmeyi bekledi.

limon2

Model arayışına girdiğimde hep şöyle şık şeyler aklımı kurcalasa da en sonunda salaş ve rahat bu model gönlümü çeldi. Aşağıdaki fotoğrafta Rachel üzerinde gördüğünüz şık giysi aslında Kate Spade New York tarafından geçmiş sezonlarda yapılmış bir etek bluz ve bluzun arkası kollarda kullanılan sarı kumaştan yapılmış aslında günlük bir giysi ve tamamen bloggerın kullanım şekli ile havalı bir elbiseye dönüşmüş ancak benim istediğim havalı görünmek değil rahat etmek.

kate-spade-ny-lemon-dress

Kalıp Burda Dergisi Temmuz 2015 Sayısı 115 numaralı model. Yukarıdaki ikilinin bir elbisede birleşmiş ve ben olmuş hali.

7-2015-115

Kalıbı kullanırken kendi bedeninizde biçmenizi salık verebilirim zira ben salaş gürüntüyü abartmak adına bir beden büyük biçtim ve elbisenin bu havasını sevdim birbirimizden ayrı hareket edebiliyoruz üzerime yapışmıyor. Ancak cepler bana göre çok aşağıda kaldı aslında elbiseye bambaşka bir hava katan ceplerini kullanma şansım olabilmesi için ya yukarıya almalıyım ya da tamamen iptal etmeliyim.

Aynı zamanda bir 52 Haftada Baskı projesi zira kolları için düz limon sarısı bir kumaş bulamayınca kumaş boyası alıp kumaşı boyadım. Ancak kumaşı boya içinde çok az bekletmeme rağmen limondan ziyade güneş sarısı oldu. Renk solsun diye uzun süre duru su içinde beklettim sonuçta tam istediğim renge ulaşamadım ama yinede kumaş içindeki desenlerde kullanılan bir tık daha koyu olan sarıya ulaştım.

limonlu elbise2 limonlu elbise3

Kolay bir model yakayı pervaz ile çevirdim.

limonlu elbise1

Kelebek kol diye bahsedilen kol aslında sanırım iki kat biçilmesi gereken bir kol ancak kumaşa kalıp yerleşimini verdikleri resimde o ayrıntıyı atladıkları için tek kat biçtim ya da onlar kol ucunu nasıl olsa kıvırmayı akıl edeceğimizi düşündükleri için tek kat biçiliyor da o ayrıntıdan bahsetmiyorlar velhasıl bu denli basit bir elbisede bir an durup düşünmeme neden oldular halbuki ben böyle bir elbiseyi dikerken modelin basitliğinden dolayı bir çırpıda iş çıkarırım sanmıştım. Kol altlarını biye ile temizledim. Dediğim gibi bu kısımda Burda Dergisi anlatımı çok işime yaramadı açıkcası ama başına oturduğunuzda sabah dikip akşam gezmeye giderken giyebileceğiniz bir yaz elbisesi.

En sonunda Cumartesi günü giyip fotoğraflama şansım oldu çok sayıda mekan gezdik ve Kocakişisi giysi fotoğraflama konusunda daha bir iyi oldu sanki içlerinden seçim yapmakta oldukça zorlandım ve tüm bu bekleyişe değdi gibi.

limonlu elbise4 limonlu elbise5 limonlu elbise6 limonlu elbise7 limonlu elbise8 limonlu elbise9 limonlu elbise10 limonlu elbise11 limonlu elbise12 limonlu elbise13 limonlu elbise14 limonlu elbise15 limonlu elbise16 limonlu elbise17 limonlu elbise18

 

Dwarflar Aşkına Pazenlere Fısıldadım Yine

Standard

Pazen…
Pazenlere Fısıldayan Kadın olmak istedim demiştim daha önce bir de Pazenlerin Efendisi durumu var Orta Dünya aşkından.

Ve aslında ne Elfleri ne Hobbitleri en çok Cüceleri sevdim ben hele Meşekalkan…
Uzun süre Elf elbiseleri, etekleri, bluzları ürettim ama içimde hep bir burukluk Cücelere haksızlık yapıyorum diye sonra deri kemer eteğim ve deri detaylı pazen eteğimle durumu biraz toparladım.
Madenci ve zanaatkar olan bu ırkın inatçılığı, yılmazlığı ve onurlarına düşkünlüğü belki onları sevme nedenim.

Ve sanırım madenciliklerinden dolayıdır ki bir elbise ya da feminen çizgilerde başka bir giysi nedense beynimde uyuşmuyor Dwarflarla.
Aslına bakarsan ben bolerolarıda sevmem ama bunun modeli ilginç gelmişti dergide ilk gördüğümde model Burda Pratik Dikiş 2014/3 2A ve eğer dergideki yumuşak kumaşların aksine pazenle denenirse…

original1

pazenbolero13 pazenbolero12 pazenbolero2 pazenbolero1 pazenbolero3 pazenbolero4 pazenbolero5
Ben kepçeyi ele geçirdim Thorin, Yalnız Dağa doğru yol alabiliriz.

pazenbolero6 pazenbolero7 pazenbolero8 pazenbolero9 pazenbolero10 pazenbolero11

Aranızda Toma kullanmayı bilen var mı? diyen gençler yazıyı hazırlarken sizi hatırladım da selam olsun hepinize…
Ve Sevda insan etkinlik annesi olup tek parça ile etkinliğe katılınca fena utanıyormuş ama yırtık omuz kapsülüm, tendinitim ve evden dolayısıyla da makinem ve pazenlerimden çok uzaklarda olmam affettirir sanırım beni bu yazıyı da telefonumdan wi-fi alanı oluşturup netbookumu bağlayıp hazırladığımı söyliyeyim de sanki aman aman bir şeymiş gibi etkili olur belki diye umutlanayım.

Ve son olarak kalıbı denemek isteyenler ben etek ucundan 6 cm kadar uzattım.

Burda Dergisi Ocak 2015 Sayısındayım

Standard

Yaaaay diye bir ses çıkarır Efekan sevinirken, yumruğunu da mahçup bir şekilde yukarıya kaldırır ki çok acele ve tamamlanamamış birazda utangaç bir harekettir bu. Eğer yakınındaysam hemen aceleci tarar etrafını ve gözlerini gözlerime diker ve ben gülümseyerek gözlerimi yumduğumda onaylandığını ve takdir edildiğini hissedip rahatlar, azıcık şımarıkça gelir çünkü bu hareket ona doğduğundan beri hiç bir şımarıklık yapmasına izin verilmeyen ve sonucunda bu tarz hareketler karşısında mahcubiyet hisseden miniğim.

Yaaay diyorum işte ben de başka bir şey diyemiyorum 😉

burdaocak2015-1 burdaocak2015-2

Burda 11/2014 113 А

Standard

Bazı kumaşlar birbiri için yaratılmış. Bazen çok farklı türler olsa da bu durum böyle benim için. Farklı dokuları bir arada seviyorum, örneğin deri ve pazeni, pazen ve penyeyi, keçe ve trikoyu, süet ve örme kumaşı. Bazen de bazı desenler bizi ayırma diyor Baykumaş‘ın penyelerini alırken düşündüğüm tam olarak buydu, hepsini bir arada kullanmak.

burda-112014-113-A-7

La Pantigana yapıyor böyle şeyler ve ben çok seviyorum bu tarzı.

Burda Dergisi Kasım 2014 113 numaralı kalıbı nasıl bu kumaşlara göre, nasıl baştan çıkarıcı.

Kalıbı paftadan aktarırken Efekan’ın seramik kursunda yaptığı dinozorlar kağıt ağırlığı olarak inanılmaz yardımcı oluyorlar bana.

Burda 112014 113 А 1

Kalıbın etek kısmını uzattım ve simetrik çıkıntılar ekledim. Dikerken bir iki küçük numara da yaptım kendimce. Mesela kol parçalarını birleştirirken büzgülü yapmam gereken üst parçanın dikiş yerinin hemen üstünden makara lastiği ile geçip iki parçayı birleştirdikten sonra bu lastik dikişi söktüm.

Burda 112014 113 А 2 Burda 112014 113 А 3

Kalıp güzel bir kalıp gönül rahatlığı ile kullanabilirsiniz hiç uğraştırmıyor, sadece yaka sanki biraz daha kapalı olsa daha iyi olurdu.

burda-112014-113-A-4 burda-112014-113-A-5 burda-112014-113-A-6

 Siz de benim gibi cici bir sweate sahip olmak isterseniz bir an öne Baykumaş‘tan kumaşlarınızı seçip dikiş makinesi başına geçmelisiniz zira tüm vitrinlerin aynı renk model ve çizgideki ürünlerle dolu olduğu bir dünyada böyle bir şeye başka türlü sahip olmanız mümkün görünmüyor.