Durum Raporu Şeysi XII

Standard

Bu aralar hayata ayak uyduramıyor ve yetişemiyorum. Şimdiden 52 haftalık kumaş baskı serüvenin iki hafta gerisinden gitmeye başladım bile.

Ancak dediğim gibi yaşamaya ayak uyduramıyorum şu sıralar ki çevrede olup bitene, yapmam gerekenlere ayak uydurmam mümkün görünmüyor benim için. İstemsiz kaslar grubundan olmasa kalbim, belki onun bile atması mümkün olmayacak bu aralar o derece.

Neredeyse yirminci yılına girdiğim çalışma hayatımda son beş yıldır çalıştığım pozisyondan istifa ettim mesela. İşimden değil sadece çalıştığım pozisyondan istifa ettim ve şu an idare cevap vermek için bekleme süreleri olan bir aylık süreyi kullanıyor sonrasında ise ne iş yapacağım henüz bilmiyorum ama daha ne kadar kötü olabilir ki düşüncesi beni ayakta tutuyor.

Sonra henüz tam geçmeyen 1 hafta yattığım ve 4 gün 39,5 °C ateşle cebelleştiğim bir hastalığı atlatmaya çalışırken stres ve ilaçların etkisiyle midem delinmeye kalktı da delinemeden hastaneye yatıp serum ilaç durdurduk, henüz daha taburcu olmasam da pazartesi belim için fizik tedavi randevum olduğuna göre ayaktan tedavi almak için taburcu olma gerekliliğim var.

Yetişmem gereken 52 haftalık program dışında çok büyük bir proje için iki hafta içinde bitirmeyi planladığım ve bu gün vira bismillah dediğim yağlı boya bir resim var.

Katılmak istediğim bir oyuncak yapımı yarışması vardı ki başvuru katılım süresi hiç birini henüz incelemedim ve büyük ödül olan dikiş makinesinin Amerika ve ya Kanada dışında bir yere gönderilmeyecek olması şevkimi kırmıştı zaten yoksa daha yarışma postunu okurken milyon tane fikir geçivermişdi aklımdan.

Porselen ve dikişi bir arada kullanacağım resim projem içinse aylardır porselen parçalar yapıp biriktiriyordum ki işin porselenle ilgili aşaması artık bitti şimdi dikiş makinesi ve tuvalin başına geçme vakti.

Ev, ütü, yemek tüm bunları düşünmüyorum bile o biçim yani.

Ve ben yetişemiyorum.

 Yetişmek istiyor muyum?

???

Bahardan mı tüm bunlar?

buaralarbenXI

Evet yeşil o açık havada ise daha yeşil.

Reklamlar

About ornitorenk handmade

Nedenini bilmediğim bir şekilde sadece ama sadece diktiklerimi paylaşmak amacıyla açtığım bu blog zamanla benim günlüğüm haline geldi. Henüz yazmaya başlayalı çok olmasada kendisinden beklemediğim bir biçimde geriye dönüp baktığımda yaşarken unutmam sandığım aklımdan silinip giden anları bana hatırlatır oldu. Hiç bir zaman düzenli tutamadığım bebek anı defterim, hiç bir zaman baskısını almadığım binlerce ama binlerce fotoğrafım, okuduğum kitaplardan bir kelime, sevdiğim müzikler, yaptığım resimler. İyiki varsın blog. oğluma, gülen yüzüme, asi meleğime not: seni çok seviyorum...

16 responses »

  1. çok teşekkür ederim iş hayatımın 20 yılında öğrenebildim işlerin her halukarda yürüdüğünü, iş kolik biri için zor oldu tabi bu süreç. saçlar için teşekkürler 😊

    Beğen

  2. Geçmiş olsun, zor günler geçirmişsiniz 😦 Ama eminim ki dikişle, boyayla üzüntüleriniz, yorgunluklarınız kolayca hafifleyecektir. Oyuncaklara son katılım tarihi 5 Nisan. Siz bir haftada kim bilir neler yaparsınız! Büyük ödülü Amerika dışına vermeseler n’olacak, önemli olan katılmak, sesinizi duyurmak 🙂

    Beğen

  3. Goncacım,
    Yaşadıklarına benzer durumları ben de yaşıyorum. Hayatım için programlar yapıyorum, onu dikerim, bunu boyarım, şuraya giderim….. Sonra pat diye bir şeyler oluyor hayatta, ya ben ya çocuklarım hasta ya da aile büyüklerimden biri hastaoluyor. En kötüsü de ölümler oluyor en yakınından…. O zaman bakıyorsun boş herşey…. Herşeyi bırakıyorsun…. Uzun bir süre bir şeyi ellemiyorsun, içinden de gelmiyor zaten. Sonra yavaş yavaş kıpırdanmaya başlıyorsun ve devamı gelmeye başlıyor. Hayat bu olsa gerek….

    Beğen

  4. bu gün burada güneş açtı, güneşle çalışan birisi olarak belki bir silkinirim artık.
    ama hayat gerçekten hiç planladığımız gibi gitmiyor.
    bizim sektör çalışanını tüketiyor sanırım 🙂

    Beğen

  5. Çok geçmişler olsun . Zor günler senin için belli ki. Ama evet hobilerimiz bize dayanma gücü veriyor. İşle ilgili hayırlısı ne ise o olsun diyorum.cesur bir karar vermişsin. Eminim hayırlı bi şekilde neticelenecek. Oyuncak yarışmasını boşver . Ucunda dikiş makinası ödülü yok ama bende bir etkinlik düzenledim . 3 yıllık blog hayatımın ilk etkinliği , çocuk giysi dikiş etkinliği. Katılmanı ısrarla rica ediyorum… Ödül yok ama yolunun üzerindeyim nasılsa. Güzel bir kahve ısmarlarım sana çiçeklerin arasında. Olur mu 🙂

    Beğen

  6. Allahın kaktüsü işte 🙂 Koycen güneşe kalcek öyle 🙂 Arada aklına gelince su 🙂 Gübreye falan ne gerek var. Bir de kaktüs gübresi diye bişey yapmışlar 🙂 LAf aramızda sen benden daha çok şey biliyorsundur muhtemelen kaktüsler hakkında 🙂

    Beğen

yorum yaptığınızda sesimi duyduğunuzu anlıyor ve çok mutlu oluyorum. yorum göndermekte sıkıntı yaşıyorsanız bilgisayarınızdan internet çerezlerinizi temizlediğinizde sorunun çözülmüş olduğunu göreceksiniz. mail adresinizi sadece ben görüyorum, adınızı doğru yazmak zorunda değilsiniz hatta yazmak zorunda değilsiniz ama sizi tanımamı isterseniz doğru yazmalısınız, yorum yapmak için bir blog sahibi olmak zorunda değilsiniz o alanları boş bırakarak da yorum yapabiliyorsunuz. daha ne duruyorsunuz? sesinizi duyurun bana.

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s