Monthly Archives: Ocak 2012

Tilda Kalıbı

Standard
İstatistikler kısmında bloga yönlenenlerden Google Tilda yapımı aratmaları ile gelenler olduğunu gördüm. İnternette Tilda ile ilgili kaynakların çok büyük bir kısmı yabancı, hatta kalıp veren Türkçe bloga rastlamadım. O yüzden ben kullandığım kalıbı ve dikmeyi düşündüğüm Bath Angel Tilda kalıbını yayınlamak istedim. Bath Angel in açıklama kısmından nasıl dikeceğinizi çıkarmak mümkün beni bebeğin yapımında düşündüren saç olmuştu, izlediğim bir video sayesinde bu sorunu çözmüştüm link veremiyorum çünkü herhangi biryere kaydetmedim. Bir nasıl yapılır postu düzenlemeyi becerirsem bunu da anlatırım bilahare. Yok ben uğraşamam derseniz ben uğraşırım siz siparişinizi verin yeter.
Reklamlar

Tilda Salyangoz

Standard
Ben gerçekten kumaş konusunda çok cimriyim. Bu pötikareli kumaştan komşum Emel’in kızı Zehra’nın bebek şekerlerini, altın yastığını ve şeker sepetini yapmıştık nasıl hesaplamışsam kumaştan 20 cm bir parça ve kıymık kıymık parçalar dışında hiçbirşey kalmamıştı. Emel kumaşı bana bıraktı sen bundan birşey yaparsın diye işte o kıymık kıymık kumaşları atmaya kıyamadım, kareleri birbirine denk getirerek birbirine ekledim ve internette gezerken bolca gördüğüm Tilda salyangozlardan yapmak istedim. Salyangozun gövdesi ise Jean elbisemden artanlardan. Kalıp indirmedim kendim çizdim ama kalıp isterseniz google görsellerden Tilda snail diye aratırsanız mevcut. Salyangozu diktim elyafla doldudum parçaları birleştirdim fakat kumaştaki ek yerleri gözüme battı. E ben yemeğe misafiri ağırlamış çayı sohbeti bitirmiş herkesin yatağa girdiği saatte o kadar uğraşmışım kıyılıp atılır mı salyangozcuk? Elbette atılmaz benim kıyıya köşeye sokuşturduğum bişeyler vardır elbet bu kusurları kamufle etmeye dedim. Döktüm ortaya malzemeleri Nurşen’ciğimden gelen eski boncuklar, anneciğimden kalan hazır dantel, formamın ve vaktinde başka bir projede kullanılan düğmeler. İşlemek dikmekten uzun sürdü postu girebilmek için bilgisayar sırası bekleyince de saat 3 oldu bu saatte daha ne olsun değil mi 🙂

Tilda Bebek

Standard

Bu bebeklerle aşk yaşıyorum. Tilda bebeklere nette ilk rastladığımda bende dikmeliyim bunlardan dedim. Kalıp araştırmasına girdim önce kalıp tamamdı bulundu ama o an yazıcı çalışmıyor ne yapmalıyım ne yapmalıyım derken dayadım ekrana A4 kağıdı ve çocukluğumuzda resim defterlerinin arasındaki pellur kağıtlarıyla yaptığımız gibi ekranın ışığıyla yarı saydamlaşan kağıt üzerinden giderek kağıt işini hallettim. Bizde bloglarda dördüğümüz o içimiz giden kumaşlardan nerdeee, belki İstanbul Ankara’da vardır ama benim yaşadığım yerde anneanne şalvarı kumaşları dışında birkaç çeşit basma birkaç çeşit divitin birazda çarşaflık kumaştan başka da yok :). Mecbur elimde olanlar kullanılacak. Basma elbisemden, sandalye kılıflarımdan ve formamdan artan bir kıymık kumaş. Yıllar önce eşime ördüğüm asla takmadığı sonradan kapı eşiğinden rüzgar girmesin diye içi elyafla doldurulup yılana dönüştürülen atkıdan kalan bir parça yün, giysi etiketi tutturmak için kullanılmış ben bundan bişey yaparım ki diye saklanmış minnacık bir kurdele parçası, yıllar önce anneciğimin kimbilir ne diye bir kenara sokuşturduğu bir parça hazır dantel. Tamı tamına 40cm boyunda bu zarif melek kızın yapımında bana yardım ettiler. Gözünü kumaş boyası ile yaptım, yanaklara da hafif allık. Çok sevdim ben bu kızı çok.

Askılı Jean Elbise

Standard
Yakasında küçük bir pilesi ve mor ve pembe tonlarında düğmelerle hareketlendirilen askıları omuzdan bağlamalı Jean kumaşı elbise için çok konuşmaya gerek yok sanırım.
Peki o yakadaki küçük pile nasıl odu dersen öyle çok açmışımki yakayı toparlayabilmek adına .

Bağlamalı Elbise

Standard

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bu elbisenin daha kısa eteklisini Lacheen in blogunda görmüştüm. Morun tonlarında jarse kumaşı jarse iğnesi kullanarak diktim. Jarse dikmesi zor bir kumaş ama sonuç beni memnun etti. Aynı kumaştan pofuduk bir çiçek yapıp yakasına iliştirdiğim elbisenin eteğindeki bağcıklar ve dökümü Antik Yunan ve Roma dönemini anımsatıyor bana severek giydiğim bir elbise.

Simetrik Etekli Elbise

Standard
simetrik1 simetrik2
Etekleri simetrik sivri kesimli bu elbise aslında baştan sona hatalı ve dikim süreci ise çok zor bir elbiseydi. Bohem tarzı hippileri falan severim, yetmişler, çiçek çocuklar, sevgi, aşk, barış, volkswagen falan güzel şeyler bunlar. Yakadaki ve göğüs altında kullandığım hardal sarısı bantlar ise dönem elbiselerinde sıkça karşıma çıkıyordu ve içimdeki “benim olacak fıstık binecem üstüne, vuracam kırbacı, vuracam kırbacı” çocuğu uyanmıştı bir kere ne yapılacak yapılacak o elbiseye sahip olunacak. Yalnız diyaloğun sonrasında gelişen “benim babam çok zengiiiiiin çuvalla para verir gene alır” durumu her zaman olduğu gibi yine yaşanmıycak “ben bunu yaparım ki” durumuna geçilecekti hemen. Yaparsın, yaparsın da nasıl?
Elbise dikmişliğin var mı? Yok!
Böyle durumlarda ben bu nasıl dikilmiştir (yapılmıştır) diye bir iki gün düşünürüm, rüyamda falan yapmak istediğim şeyi defalarca dener uğraşırım sabah yorgun argın vonk vonk öten bir kafayla kalkarım. Bu kez o da olmadı heves ya düşünmeden giriştim. Dikiş makinesi alınmış çarşaflık kumaşla deneme turları atılmış artık gerçek bir şeyler yapma vakti gelmiş. Annem terziydi benim, ama bildiğiniz gerçek terzilerden. Beden ölçüleri alınır bel göğüs omuz vs vs yazılır kağıtlara Paff kalıplar çıkarılır onlardan gerekli ölçüler işaretlenir gazete kağıdından kalıplar çıkarılır, işaret teğelleri alınır ooooo bir sürü iş. Bu işleri yapmayı biliyormuyum? Hayır. Gerekli sabır varmı? Hayır. Ne yapılacak o zaman. Elde uygun bir kıyafette olmadığından gazete üzerine bir tişört serilecek göz kararı genişletilecek dışlardan etek kısmı yine göz kararı tamamlanacak sonra yaka kısmındaki bantın yeri belirlenecek falan falan. Normalde şimdiki mantığımla olması gereken her parça ayrı kesilip birleştirilecek. Peki ben ne yaptım? Elbiseyi hardal sarısı kısım olmadan diktim bitirdim sonra bantları üzerinden diktim. Oldu mu peki derseniz. Aman deyim derim sakın denemeyin!
Kumaş nasıl narin birde yanlışlıkla sık dikiş ayarında dikmişim makinenin kullanım klavuzunda ip tansiyonu diyor, dikiş sıklığı diyor, diyorda kime diyoruz bunları diye hiç düşünmüyorlar o kalvuzu hazırlarken. Sattığım makine zaten profesyonel bir model değil bunu kim alacak işi bilmeyen öğrenmek isteyen biri sen ip gergin olursa şu problemi yaşarsın, aman şu kumaşa şu sıklığı seç gibi iki kelam etmezsen bende düğmeyi bi otarafa bükerim bir butarafa, ip bir kumaşın altında toplanır bir çat diye kopar. Vesselam kumaşı hırpalamamak adına sökemediğimden üzerinden bin bir zorlukla diktim. Etek ucundaki bant ise etek boyunu ayarlamak için yardım istediğim arkadaşımın dizimin bir parmak üzerini işaretlediğini iddia ederek aldığı ölçü sonucu dizimin bir parmak üzerinde olsun diye eklediğim bir detay ki iyiki yanlış ölçü alınmış diyorum sonucu görünce.
Kolları hiç anlatmıycam gözün korkar dikiş makineni camdan aşşağı fırlatırsın.

Carmen Yaka Basma Elbise

Standard
Çocukluğumda bir dönem modaydı bu karmen yakalar, gerçi o dönem daha abartılı olurdu volanları. Zaten bu elbiseye ilk başladığımda yakasını böyle yapmak gibi bir düşüncem de yoktu askılı bir elbise dikmiştim ve yaptığım bir hata sonucu askılar çok yanlarda kaldı ve omzumdan düştü düşecek bir görüntü verdi hemen kumaştan artan bir parçayı büzdürüp askılarda dahil olmak üzere tüm yaka boyunca döndürdüm. Bazen yaptığım hatalar düşündüğümden daha iyi sonuçlar almama neden oluyor. Dikiş dikmekten korkmayın ve hata yapmaktan da :))
basmaelbise1 basmaelbise2

Kapüşonlu Pazen Elbise

Standard

Kapüşonlu mor pazenimin detayları tam belli olmasada yakada ve büzgülü kocaman cebinde iri mor düğmeleri var. Cebin yerleşimini ne yanda ne ortada ikisi arasında biryerde yaptım ki bence çok hoş oldu. Pazenin ev kıyafeti dışında kullanılabileceğini gösteren bir model oldu bence.